Nakakatuwa talaga minsan kapag nagkakapareho ang real world at ang binabasa kong manga. Somehow, yung internal dialogue ng bida nagkakatugma sa akin. Naalala ko tuloy itong scenario na to. Parehong pareho. Hiniling ko rin sana na tumigil ang oras sa mga sandaling iyon. Sa kasamaang palad, tumatakbo ng 120 kph (tama ba?) ang tren na sinasakyan namin. Nakakalungkot lang nung kailangan ko na siyang gisingin dahil pababa na kami ng tren. Hay. Ang sarap mainlove.. at the same time, masakit.
0 comments:
Post a Comment